CCKL geaccrediteerd  

Klinisch laboratorium
St. Anna Ziekenhuis, Geldrop

 
  Home | Bereikbaarheid | Organisatie | Ziekenhuis | Contact
   
  Meest gestelde vragen  
 
 
Waarom krijg ik mijn eigen labuitslagen niet?

Kan ik bij het laboratorium terecht met vragen over laboratoriumuitslagen?

Wie kan mijn laboratoriumuitslagen inkijken?

Een van de uitslagen van het bloedonderzoek ligt buiten de grenzen, maar de arts vindt dat niet zo belangrijk. Waarom niet?

Waarom worden er toch zo veel verschillende buizen bloed afgenomen. Kan dat
niet wat efficiënter?

Krijg ik geen bloedarmoede  van al dat prikken?

Wat gebeurt er met mijn lichaamsmateriaal?

Kan ik mijn bloedgroep laten bepalen?

Kun je in het bloed zien of je kanker hebt?

Op het formulier staat BSE aangekruist. Wordt ik nu onderzocht op de gekke koeien ziekte?

Ik gebruik een cholesterolverlagend middel; hoe vaak moet ik mijn cholesterol laten controleren?

De arts wil laten onderzoeken of het ijzer in mijn bloed te laag is, maar op het formulier staat ijzer niet aangekruist.

In mijn familie is er suikerziekte, moet ik mijn bloed laten onderzoeken?

Mag ik ook zelf laboratoriumonderzoek aanvragen? De rekening wil ik graag betalen.

Is een thuistest of zelftest die ik via drogist of internet koop betrouwbaar?




Waarom krijg ik mijn eigen labuitslagen niet?

De aanvraag van laboratoriumonderzoek wordt door de aanvragend arts gedaan en wordt daarom ook aan de aanvragend arts gerapporteerd. Het juist interpreteren van uitslagen kan alleen in combinatie met andere informatie zoals klachten, lichamelijk onderzoek, medische voorgeschiedenis, en het voorkomen van bepaalde ziekten in de familie. De aanvragend arts beschikt over deze informatie en en kan deze beter op waarde inschatten .  Rapporteren aan de aanvragend arts zal ongerustheid van afwijkende uitslagen die niet het gevolg zijn van een ziekte voorkomen.

 

Kan ik bij het laboratorium terecht met vragen over laboratoriumuitslagen?

Ja, een van de klinisch chemici staat u graag ter woord. De klinisch chemicus kent de achtegronden van alle onderzoeken ook tegen het licht van ziekten en verschijnselen. Hij of zij kan u informatie geven in algemene zin over de betekenis van de uitslagen. U kunt telefonisch contact opnemen of u vraag zelf op deze site posten. Binnen 5 dagen krijgt u dan van een van de klinisch chemici antwoord.


Wie kan mijn laboratoriumuitslagen inkijken?

De laboratoriumuitslagen zijn een onderdeel van uw medisch dossier. Het medisch dossier is voor u zelf ter inzage, vvor de klinisch chemici en medisch analisten en voor de bij de behandeling betrokken artsen. De behandelend specialisten, huisarts maar ook overige medewerkers van het  St Annaziekenhuis (medisch analisten, verpleegkundigen)  zijn wettelijk verplicht om medische gegevens vertrouwelijk te behandelen.

 

Een van de uitslagen van het bloedonderzoek ligt buiten de grenzen, maar de arts vindt dat niet zo belangrijk. Waarom niet?

De door het laboratorium opgegeven grenzen worden ook wel referentiewaarden genoemd. Deze referentiewaarden geven het gebied aan waar 95% van de gezonde mensen binnen vallen. Dus zonder dat er sprake is van ziekte zal 5% van de gezonde mensen al buiten deze grenzen vallen. Naast de mate waarin de 'grens wordt overschreden' is het ook belangrijk of uitslagen van verschillende laboratoriumonderzoeken en/of andere vormen van diagnostiek elkaar ondersteunen. Uw arts houdt daar rekening mee bij het interpreteren van de resultaten van uw bloedonderzoek. Het is dus goed mogelijk dat hij of zij de afwijkende laboratoriumuitslag niet ondersteund ziet door aanvullend ander onderzoek en daarom terecht naast zich neer legt.

 

Waarom worden er toch zo veel verschillende buizen bloed afgenomen. Kan dat
niet wat efficiënter?


In bloed kunnen zeer veel verschillende stoffen worden bepaald. Voor het bepalen van deze verschillende stoffen is het nodig om verschillende toevoegingen aan de afnamebuis te doen. Deze toevoegingen zijn nodig omdat bloed buiten het lichaam snel stolt. In apparatuur ontstaan dan bloedstolsels waardoor er niet meer (goed) kan worden gemeten. De hoeveelheid buizen hangt af van de hoeveelheid stoffen die worden onderzocht en de combinatie daarvan. De medewerkers van het laboratorium letten altijd op dat er bij ieder aangevraagd onderzoek de juiste buis wordt gebruikt zodat alle onderzoeken zo goed mogelijk kunnen worden uitgevoerd. Er worden ook onderzoeken uit dezelfde buis gedaan en er wordt nooit onnodig veel bloed afgenomen. De verschillende types afnamebuizen hebben een andere kleur dop zodat er makkelijk een onderscheid te maken is.

 

Krijg ik geen bloedarmoede  van al dat prikken?

Bij een afname kunnen meerdere buizen worden afgenomen. In de meeste gevallen zal de totale hoeveelheid bloed van alle buizen niet meer bedragen dan de inhoud van een borrelglaasje. Op de totale hoeveelheid bloed in het menselijk lichaam valt dit te verwaarlozen.

 

Wat gebeurt er met mijn lichaamsmateriaal?

Het bloed en de andere lichaamsmaterialen die u aan ons heeft afgestaan vooor onderzoek naar uw gezondheid of klachten beschouwen als onvervreemdbaar van u. Wij behandelen het dan ook met respect als ware het uw lichaam zelf. Het materiaal wordt een week bewaard voor eventueel nagekomen aanvragen van uw behandelend arts. Daarna wordt het afgevoerd en vernietigd in een speciale afvoerstroom. Soms wordt materiaal langer bewaard als verwacht wordt dat nader onderzoek in de toekomst gewenst kan zijn binnen dezelfde vraagstelling. Een klein deel van  het lichaamsmateriaal dat wij ontvangen wordt geanonimiseerd, samengevoegd en gebruikt voor de controle en ijking van apparatuur.

Kan ik mijn bloedgroep laten bepalen?

Alleen bij het krijgen van een bloedtransfusie is het noodzakelijk  om de bloedgroep te bepalen. In het geval van  een bloedtransfusie heeft uw arts uw bloed laten onderzoeken op de bloedgroep en op andere antistoffen die bij bloedtransfusie voor complicaties kunnen zorgen. Om veiligheidsredenen wordt voor iedere bloedtransfusie dit onderzoek opnieuw gedaan. Het  is dan ook niet zinvol om de bloedgroep op eigen initiatief  eerder te laten bepalen.

 

Kun je in het bloed zien of je kanker hebt?

Er zijn zeer veel verschillende soorten kanker. Veel soorten kanker hebben ook een effect op allerlei laboratoriumuitslagen. Veel van die laboratoriumuitslagen kunnen ook bij andere ziektes of zelfs bij gezonde mensen afwijken.  Er zijn enkele  laboratoriumbepalingen die wijzen op een bepaald soort kanker. Deze bepalingen worden tumormarkers genoemd en worden ook gebruikt om het effect van de ingezette therapie te volgen.

 

Op het formulier staat BSE aangekruist. Wordt ik nu onderzocht op de gekke koeien ziekte?

Nee, BSE is de afkorting voor Bezinkings Snelheid van de Erytrocyten en wordt ook wel de “bezinking” genoemd. Bij deze bepaling wordt bekeken hoe veel millimeter de rode bloedcellen in een speciale  buis binnen een uur uitzakken. Dit is onder meer een aanwijzing voor het al dan niet hebben van een infectie. De “bezinking” BSE heeft dus niets te maken met de ziekte BSE bij runderen.

 

Ik gebruik een cholesterolverlagend middel; hoe vaak moet ik mijn cholesterol laten controleren?

Hoe vaak u uw cholesterol moet laten controleren, hangt erg af van de vorm en hoogte van de verhoging van het cholesterolgehalte dat in eerste instantie bij u is geconstateerd. Overleg dus altijd met uw arts. Als u dit middel 'preventief' gebruikt, zonder dat er eerst een te hoog cholesterolgehalte bij u is vastgesteld, is het zinvol met uw arts te overleggen of gebruik wel nodig is, of om eerst te laten onderzoeken of er wel van een verhoogd cholesterolgehalte sprake is.

 

De arts wil laten onderzoeken of het ijzer in mijn bloed te laag is, maar op het formulier staat ijzer niet aangekruist.

De arts heeft op het formulier waarschijnlijk wel hemoglobine (Hb) aangekruist. Hemoglobine is een stofje in de rode bloedcel dat zuurstof bindt. Bij een tekort aan dit stofje spreekt men van bloedarmoede. Een tekort kan ontstaan door een verstoorde aanmaak van hemoglobine. Vaak is deze verstoorde aanmaak een gevolg van een tekort aan bouwstenen. Het meest voorkomend tekort aan bouwstenen is een tekort aan ijzer. Er is dus wel een relatie tussen ijzer en hemoglobine, maar het is niet hetzelfde.

 

In mijn familie is er suikerziekte, moet ik mijn bloed laten onderzoeken?

Suikerziekte wordt ook wel diabetes mellitus genoemd. Met bloedonderzoek kan worden aangetoond of u suikerziekte heeft of niet. Als u op dit moment nog geen suikerziekte heeft kan deze ziekte zich op latere leeftijd alsnog ontwikkelen. Er zijn erfelijke factoren die de kans op suikerziekte vergroten, maar het hebben van deze factoren  betekent nog niet dat u ook suikerziekte heeft of krijgt.

Bent u ongerust? Overleg dan met uw huisarts of hij/zij het nodig vind u te laten controleren.

 

Mag ik ook zelf laboratoriumonderzoek aanvragen? De rekening wil ik graag betalen.

Dat is mogelijk via DiAnna. U kunt hierover contact op nemen met het klinisch laboratorium.

 

Is een thuistest of zelftest die ik via drogist of internet koop betrouwbaar?

Er zijn vele verschillende thuistesten op de markt van vele verschillende fabrikanten.

 De meest bekende thuistest is de zwangerschapstest. Dit is over het algemeen een betrouwbare test die eenvoudig thuis kan worden gedaan. Een beetje urine is nodig en de uitslag geeft aan of er al dan niet sprake is van een zwangerschap. Het kan wel zo zijn dat een negatief resultaat enkele dagen later toch positief blijkt te zijn. De concentratie van het hormoon was in eerste instantie nog te laag.

 Een andere thuistest is het meten van glucose op een glucose meter met strips. Deze worden gebruikt door diabetespatiënten.  De betrouwbaarheid van deze test hangt sterk af van  een correcte bloedafname en een goed gebruik van de meter. Ook de kwaliteit van de meter in combinatie met de strips is bepalend. Ondanks  goede instructie van de diabetesverpleegkundigen over de werkwijze kunnen er nog veel problemen optreden bij het gebruik van deze thuistest. Onder het motto “Uw meter , onze zorg” biedt het laboratorium van het St Anna Ziekenhuis aan alle gebruikers van een glucosemeter Annakeur aan. Dit betekent in een gecontroleerde omgeving , met de juiste instructies en een kwalitatief goede meter veilig glucose meten. Voor meer informatie zie (link Annakeur).

Er zijn ook nog stollingstesten, cholesteroltesten, eiwit in urinetesten en drugtesten.

In het algemeen geldt dat de betrouwbaarheid van een thuistest sterk afhankelijk is van de uitvoering en ook van de kwaliteit van de test. Gekwalificeerde laboratoriummedewerkers zullen altijd beter in staat zijn de handelingen goed uit te voeren dan mensen thuis. Bovendien worden in het laboratorium betere technieken gebruikt onder voortdurende kwaliteitsbewaking. Het blijkt dat thuistesten soms verkeerde testuitslagen  geven terwijl er helemaal niets aan de hand is. Dit kan leiden tot grote ongerustheid,  en dat zou voorkomen moeten worden. Ook de betekenis van een uitslag, zeker voor ongeschoolde mensen wat betreft laboratoriumtests, is niet altijd eenduidig. Er zijn ook altijd andere risicofactoren die per individu een rol spelen bij de interpretatie. Een (huis)arts zal alle factoren mee laten wegen in zijn of haar beslissing voor vervolgonderzoek of behandeling. Bij de zelftest ontbreekt echter vaak advisering en goede hulp voor interpretatie hiervan.

Er zijn dus heel veel kanttekeningen te plaatsen bij het gebruik van zelftests. De ontwikkeling lijkt echter niet te stuiten. Vandaar dat klinisch chemici zich inzetten voor de kwaliteit, werken aan richtlijnen voor zelftests en steeds meer betrokken zijn bij het voorlichten van het publiek over de juiste werkwijze en over de betekenis van testuitslagen